Vaxtamunurinn er raunverulegur og tölurnar sannar — að hluta til. En uppgjörið er flóknara: við myndum gefa upp íslenska krónu, Seðlabankann og getu til að bregðast við efnahagsáföllum með eigin hætti.
Vaxtamunurinn milli Íslands og evrusvæðisins er raunverulegur. En hann segir ekki alla söguna. Íslendingar hafa um 80% hærri brúttólaun en meðal-Evrópubúi og 31% meiri kaupmátt (PPP). Þegar greiðslubyrðin er mæld sem hlutfall af nettólaunum snýst myndin.
Áður en ríki getur tekið upp evru þarf það að vera í gengissamstarfi Evrópu (ERM II) í a.m.k. tvö ár samfleytt. Á þeim tíma má gengi gjaldmiðilsins ekki sveiflast meira en 15% frá samþykktu miðgengi. Ríkið má ekki fella gengið — og þarf jafnframt að uppfylla Maastricht-skilyrðin.
Bretland gekk í forvera ERM II árið 1990. Spákaupmenn töldu gengið vera fastsett of hátt. Seðlabanki Bretlands hækkaði stýrivexti upp í 15% til að verja gengið — það dugði ekki. Bretland neyddist til að yfirgefa kerfið á einum degi.
Talið er að spákaupmenn hafi hagnast um milljarða punda. Tap breska ríkisins var metið á þrjá til fimm milljarða punda.
Seðlabanki Evrópu setur sömu stýrivexti fyrir öll 20 evruríkin. Þessir vextir taka aðallega mið af þörfum stærstu hagkerfanna — einkum Þýskalands og Frakklands. Fyrir Ísland, sem er lítið, opið hagkerfi með sterka krónu og innlenda verðbólgukrafta, myndi þetta þýða að peningastefnan gæti sjaldan passað.
Reynslan af suðurríkjunum eftir 2008 er skýr: þegar Grikkland, Spánn og Portúgal lentu í efnahagsáföllum gátu þau ekki fellt gengið. Eina leiðin var innri gengisfelling — launalækkanir. Það ferli tók mörg ár og kostaði mikið í atvinnuleysi, á meðan hefðbundin gengisfelling hefði getað tekið einn dag.
Ísland er lítið, opið hagkerfi á jaðri Evrópu — fjarri þungamiðju evrusvæðisins bæði landfræðilega og efnahagslega. ECB-vextir taka mið af þörfum Þýskalands, Frakklands og Ítalíu. Þegar Ísland þyrfti hærri vexti til að berjast við innlenda verðbólgu — eins og 2022–2024 — gæti ECB verið að lækka þá í þágu annarra ríkja.
Sex ESB-ríki hafa þegar tekið þessa ákvörðun — þau kjósa að halda í sjálfstæðan gjaldmiðil sem öryggisventil. Þetta er ekki tilviljun.