Þegar rætt er um Evrópusambandið eru tölurnar oft óljósar. Hér setjum við þær fram — línu fyrir línu — þannig að allir íslendingar geti séð hvað er á reikningnum.
Fjárhagsleg þátttaka meðlimríkja í ESB er reiknuð sem hlutfall af þjóðarframleiðslu þeirra. Þetta er með góðum rökum kallað „árgjaldið." Íslenska þjóðarframleiðslan er um 31 milljarður evra og meðlimríki greiða um 1% af GNI sínum til ESB.
Ísland fengi 6 þingmenn á Evrópuþingi — lágmarksskipting fyrir minnstu ríkin. Hvert þingsæti fylgir umfangsmikill stuðningspakki úr ESB-sjóðum.
Ísland á nú lítið EES-skrifstofuteymi í Brussel — 8–10 manns. Fulla ESB-aðild krefst Fastanefndar á sendiráðsstigi með fulltrúum í öllum ráðherradeildinga ESB: landbúnaði, sjávarútvegi, fjármálum, dómsmálum, ytri samgöngum og fleira. Litlar þjóðir eins og Kýpur og Malta reka 50–80 manna fastanefndir í Brussel.
Þetta er stærsti falinn kostnaðurinn . ESB-aðildarskjöl Íslands frá 2011–2013 staðfestu þetta í hvert skipti: íslenska stjórnsýslan hefur ekki starfsmannafjölda né kerfi til að framfylgja ESB-rétti á sviði tolla, landbúnaðar, sjávarútvegs og byggðastefnu. Allt þetta þyrfti að byggja upp frá grunni.
ESB-aðild þýðir þátttöku í hundruðum vinnuhópa ráðherraráðsins á ári. Íslenskt embættisfólk og ráðherrar þyrftu að fljúga reglulega á milli Reykjavíkur og Brussel — í viðskiptaflokki, eins og ESB-venja er.
Þegar þjóð gengur í ESB verður tungumál hennar opinbert ESB-tungumál. Allt réttarfar ESB þarf að vera aðgengilegt á íslensku — þ.m.t. þýðing á öllu núverandi acquis-safninu (yfir 170.000 blaðsíður). Ísland þyrfti einnig að fjármagna þýðingasveit í Brussel.
Áður en Ísland greiðir sinn fyrsta reikning til Brussel þyrfti þjóðin að byggja upp heilt stjórnsýslukerfi.
* Greiðast áður en Ísland gengur formlega í ESB. Kemur ofan á árlegum rekstrarkostnaði.
„Þetta eru ekki rök gegn Evrópusamvinnu. Þetta eru tölurnar — þær sömu tölur sem íslendingum er aldrei sagt."