Ísland tekur nú þegar við um 75% af löggjöf ESB í gegnum EES — án atkvæðaréttar. Aðild myndi gefa formlegt sæti við borðið. En hversu mikið vægi hefur 1 af 28 atkvæðum í ráðherraráðinu?
Ísland er þegar skuldbundið til að innleiða um 75% af löggjöf ESB í gegnum EES-samninginn. Frá undirritun samningsins hafa yfir 10.000 ESB-gerðir verið teknar upp í hann. Þetta þýðir að mikið af þeim reglum sem stjórna íslensku efnahagslífi eru settar í Brussel — en Ísland situr ekki við borðið þar sem þær eru mótaðar.
Við aðild myndi hlutfallið hækka í nær 100% — en Ísland fengi formlegt atkvæði. Spurningin er hvort þetta atkvæði sé í raun gagnlegt miðað við þau svigrúm sem tapast.
Utan ESB hefur Ísland sjálfstæðan samningsrétt í viðskiptamálum. ESB semur hins vegar fyrir hönd allra aðildarríkja um fríverslun, tollamál, þjónustuviðskipti, hugverkarétt og fiskveiðar.
Ísland er eina Evrópuríkið með gilt fríverslunarsamning við Kína. Samningurinn, sem tók gildi 2014, gefur íslenskum fyrirtækjum sérstakan aðgang að kínverska markaðnum. Aðild að ESB myndi fella þennan samning niður — og ESB hefur enn ekki lokið eigin samningi við Kína.
EFTA hefur gert yfir 30 fríverslunarsaminga sem ná til 45 ríkja. Ísland getur einnig gert sína eigin samninga beint. Við aðild að ESB yrðu þessir samningar lagðir af og ESB-samningarnir yrðu gildandi — með þeirri pólitísku sýn sem ESB setur fram.
ESB er ekki hernaðarbandalag í hefðbundnum skilningi og getur ekki fyrirskipað hernaðaraðgerðir. En í gegnum sameiginlegu öryggis- og varnarmálastefnuna (CSDP) er stigið inn á svið sem áður var alfarið í höndum aðildarríkja.
Aðildarríki hafa forræði yfir eigin herafla — en ákvarðanir um sameiginlegar aðgerðir þurfa samhljóða samþykki. Þetta þýðir í raun neitunarvald, sem er einn af örfáum stöðum þar sem lítið ríki getur stoppað sameiginlega stefnu.
Ísland myndi fá 1 af 27 atkvæðum í ráðherraráðinu — þar sem Þýskaland, Frakkland og Spánn hafa hvað mest vægi. Á sviðum eins og fiskveiðar, þar sem hagsmunir Suður-Evrópu og Norður-Evrópu ganga þvert á hvorn annan, er erfitt að sjá hvernig íslenska atkvæðið myndi ráða úrslitum.
Á móti: EES-staðan í dag þýðir að Ísland tekur þegar við löggjöfinni — bara án þess að hafa getað mótað hana. Hvort 1/27 hlutdeild í lagasetningunni sé betri en ekkert hlutfall er raunveruleg spurning — en svarið er ekki sjálfgefið já.