Sláðu inn húsnæðislán þitt. Sjáðu hvað þú greiðir inn í ESB — og hvort vaxtamunurinn borgar sig fyrir þig, og hvenær.
Verðtryggt lán hefur lægri nafnvexti en höfuðstóllinn hækkar með verðlagi. Samanborið við ECB-lán (fast nafnverð) er raunverulegur kostnaður svipaður — og versnar þegar verðlag er hátt.
Fólk 50+ á líklega 10–15 ár eftir á láni þegar evra myndi nást. Styttri tími = minni heildarávinningur vaxtamunar jafnvel þótt ECB-vextir séu lægri.
ECB: 0% (2016–2021) → 4,5% (2023) → 2,65% (2026). Grunnmátið (3,5%) er raunhæfasta langtímameðaltal.
ESB-gjaldið er greitt hvert ár. Fjármunir sem eru bundnir í gjaldinu geta ekki vaxið. Íslenskir lífeyrissjóðir skila um 5–7% á ári að meðaltali.
Maastricht-viðmið + ERM II gengisþátttaka (min. 2 ár) + formleg myntaðild. Lágmarkstímaáætlun: 10–15 ár. Svíþjóð er ESB-meðlimur frá 1995 — enn með eigin vexti.
Lágir vextir → fleiri geta lánað meira → húsnæðisverð hækkar. Írland: +60% (2000–07). Spánn: +50%. Eistland: +80%.
Rautt = FV uppsafnaður ESB-kostnaður fjölskyldu (568.060 kr/ári, 4% tækifæriskostnaður). Dökkgrænt = vaxtaávinningur núverandi eiganda við 3,5% ECB. Báðar línur nota vaxtavöxt — vaxtaávinningur byrjar ekki fyrr en eftir 12 ár.
ESB-stuðningsmenn tala um Stig 2. Þú byrjar á Stigi 1 — og þar gætirðu setið lengi.
Vextir eru dýrir í góðæri. En þeir geyma einhvern hlut: geðþóttavald. Smá hagkerfi á borð við Ísland þarf tvö verkfæri þegar kreppa skellur — gengisfelling og vaxtaskurð. Með evru er annað þeirra gleymt.
Kvarðinn er 0–10%. ECB er þegar nálægt neðri mörkunum — seðlabankinn á Íslandi á 3× meira herferðarherbergi.
Samanburður: Grikkland missti gengistækið þegar kreppa skall á 2010. Atvinnuleysi náðu 27,5% og endurheimtutíminn tók 10+ ár. Heimild: IMF · Seðlabanki Íslands · Eurostat